Sahipsiz

Sahipsiz

Uzaklardan cılız patlama sesleri geliyordu.
Cephede kan, her yerde göz yaşı vardı.
Evlerinin bahçesinde, küçük bir çocuk,
Bisikletine bakıyordu.
Karne hediyesi almıştı babası.
Binmesini öğrenememişti daha,
İrkildi birden, bir şey değdi bedenine,
Hissettiği acımı yoksa ılık bir hoşluk mu.
Bilemedi çocuk,
Bisikleti, kirlendiğinde kandan,
Babası uzaktaydı, annesi evde.
Evlerinin bahçesindeydi çocuk,
Halsiz bedeni, kasımpatıların yanına düştü.
Kızıla boyandı toprak.
Bir karınca, yuvasına ekmek kırıntısı götürüyordu.
Yarısı kanına bulanmış.
Çocuk, anne diyecek oldu biran.
Kan geldi ağzından.
Anne çocuksuz, bisiklet sahipsiz,
Kızıl toprakta küçücük beden cansız kaldı.

Mesen
02.02.2016/Antakya

Ana Sayfaya Git

Diğer Şiirlerim

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*