Özlendin Çocuk

Özlendin Çocuk

Gündüz vakti,
Tüm şehir karanlığa gömüldü.
Umudun ışıkları söndü,
Daha güneş batmadı
Ama Zindan gibi her yan
Soğuk, sessiz ve karanlık.
Sanki ruhunu yitirdi şehir.
Özlendin çocuk, çok özlendin.
Tüm şehir özledi seni.
Daha Çok sürecek mi Bu karanlık,
Daha çok özleyecek mi?
Bu şehir seni…

Mesen Mesen
Antakya/18.06.2015

Ana Sayfaya Git

Diğer Şiirlerim

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*